خنده های آبی

خواندن این وبلاگ کار هر کسی نیست... معمولا خواننده های این وبلاگ بد جوری از کوره در میروند چون هیچ کس طاقت این همه حقیقت را از زبان یک دیوانه ندارد

آدم اینجا تنهاست

گاهی اوقات تنهایی و تنهاییت پر از سهرابه....پر از ستاره...پر

از بوی رنگ....پر از فال حافظ...پر از عشق..پر از خدا.

گاهی اوقات هم تنهایی اما تنهاییت پر از دلواپسیه.....پر از

انتظار....پر از انتقام....پر از تو!

  
نویسنده : من ; ساعت ٧:٢٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٢/۳٠
تگ ها :