خنده های آبی

خواندن این وبلاگ کار هر کسی نیست... معمولا خواننده های این وبلاگ بد جوری از کوره در میروند چون هیچ کس طاقت این همه حقیقت را از زبان یک دیوانه ندارد

هر شب

بهانه زیادی هست واسه خندیدن اما خیلی نمیخندم  فقط یه دلیل دارم واسه گریه کردن و شب و روز گریه میکنم!!!

کلی بهانه دارم  واسه رفتن و فقط یه دلیل برای موندن...و میمونم!!!

دیوانگی که شاخ و دم نداره!

  
نویسنده : من ; ساعت ۱:٢٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٥/۱٢
تگ ها :