خنده های آبی

خواندن این وبلاگ کار هر کسی نیست... معمولا خواننده های این وبلاگ بد جوری از کوره در میروند چون هیچ کس طاقت این همه حقیقت را از زبان یک دیوانه ندارد

بالاخره رسید!

بعد کلی انتظار صبح که چشامو باز کردم صدای لاستیک ماشینای تو خیابون رو آسفالت خیس میومد!!!!

پنجره رو باز کردم......

بارون!!!

بالاخره اومد

توی این کویر باریدن بارون دم صبح رو صورتت مثه این میمونه که یه فرشته ببوستت!

                           

  
نویسنده : من ; ساعت ۱٠:۱۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۸/۱۳
تگ ها :