خنده های آبی

خواندن این وبلاگ کار هر کسی نیست... معمولا خواننده های این وبلاگ بد جوری از کوره در میروند چون هیچ کس طاقت این همه حقیقت را از زبان یک دیوانه ندارد

ترسم که اشک در غم ما...

اینقدر این روزا به دریا و موج و ساحل فکر کردم که همه جا خیس شد!

چشهام خیس اند،گونه هام خیس اند ،بالشم خیسه،آستین لباسام خیسن،همه دستمال کاغذی های اطرافم خیس اند و خلاصه همه جا خیسه خیسه خیسه بجز......

شونه های تو عزیزم!

  
نویسنده : من ; ساعت ۱۱:۱۱ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/٥/۱٥
تگ ها :