خسته تر از آنم که لیوانی چای آرامم کند...

آغوش ترا میخواهم در جنگلی ناشناس

وقتی که آسمان، از لابلای شاخه ها سرک میکشد....

/ 3 نظر / 21 بازدید
چوپان

جوری تیتراژ وبلاگ کور باش دور باش تقریر شده که فکر کردم واااای، یک وبلاگ سیاسی اجتماعی دیگر. با این عکس پست آخر، من یکی که روحم پرکشید به جنگلی که توی روزهای عید کودکی منتظرم بود و این سالها جایش را به یک عالم پلاژ و ویلا و سیمان و آهن داده. دست مریزاد. نه آن سبیل از بناگوش در رفته، نه این دلبر زیبای سرسبز.

آوا

تصاویر زیبایی در وبلاگت میگذاری بسیار روح نواز است

بدون نام

اگر چاي اثر نداره ،‌ آب را امتحان كن. مطمئن اثر ميزاره.